Culinair Utrecht

augustus 29, 2011  |  Eetrecensies
Culinair Utrecht

Sinds een maand of drie kom ik een stuk vaker in Utrecht dan voorheen. Ik kom er niet zonder reden; vriendinlief woont er. Nou is madame nogal obsessief fietsster, zodat ik noodgedwongen veel van deze stad op de fiets te zien krijg. En ik moet zeggen: ik begin er lol in te krijgen. Utrecht blijkt een leuke, en zelfs vrij compacte stad te zijn. Je bent vrij snel in het centrum, ik zit smorgens vroeg ook vlot op de snelweg, er is genoeg te beleven en de binnenstad is prachtig. Kortom: een plek waar ik wel zou kunnen aarden.

Niet minder belangrijk is het sociale leven in de stad. Als je gestudeerd hebt weet je dat: studenten maken de stad. Daar mag je best anders over denken, maar de levendigheid die studenten meebrengen, gekoppeld aan de afgestudeerden die er blijven wonen en de mix met autochtone inwoners zorgen voor een vibrant geheel. Universiteitssteden hebben dat veel meer dan HBO-steden. Het leeft. Met name als de zon schijnt is het genieten. Benen worden ontbloot, vrouwen paraderen door de straten en flaneren van boetiek naar terras, muzikanten spelen een vrolijke melodie en je hoort mensen feestelijk proosten met gevulde glazen. Ik heb in Groningen gestudeerd, heb (voor altijd) een zwak voor die stad, maar moet zeggen dat Utrecht de voorkeurspositie van ‘er gaat niets boven…‘ in rap tempo aanvalt. Zo dronk ik vorige week, met goede vriendin Ingrid, een drankje op het de Neude. Gezellige terrassen, mensen maken plezier, een uitnodigend geheel. Even daarvoor -want daarover ging dit blogje eigenlijk- hadden we een hap gegeten bij Sparkling, een relatief nieuw restaurant in de Voorstraat in Utrecht. Bezoekers van de website krijgen eerst een nogal lovende recensie vanuit De Telegraaf voorgeschoteld. Om eerlijk te zijn; de mooie woorden van culinair recensiste Barbara Sanders trokken me over de streep en ik reserveerde er voor de dinsdagavond.

Bij binnenkomst werden we direct hartelijk welkom geheten door de gastheer. We kregen een prima plek; weliswaar in de buurt van de deur, maar niet hinderlijk qua tocht of inloop. Het was niet bijzonder druk; zo’n 60% van de stoelen was bezet, een mooie score voor de dinsdagavond. Er werd hard gewerkt, maar de gerechten kwamen in een mooi tempo uit de keuken, waren goed geportioneerd, heerlijk op smaak en met zorg op het bord gelegd. We werden ontvangen met wat brood, wat zoute boter en een olijfolie-tapenade met parmezaanse kaas. Erg lekker. Naast de (witte) huiswijn kwam er ook een glas koud water voor beide op tafel. Het water werd de hele avond attent aangevuld: gratis. Hoe fijn, hoe gastvrij! Als voorgerecht kozen we voor het plateau met fingerfood. Dit is een royale schaal vol met allerlei heerlijkheden, die ook in iets grotere porties als afzonderlijk voorgerecht verkrijgbaar zijn. Redelijk vissig, maar wel erg lekker. De sashimi was echt geweldig!

Als hoofdgerecht -over vissig gesproken- kozen we beide voor een gebakken harderfilet met coquilles en een beurre blanc saus. Wat rijst en groenten erbij: zalig. Echt, doe nog maar een bord. Superlekker gerecht. Ben nu al benieuwd naar een hoofdgerecht waarbij de coquilles de boventoon voeren. Zet het op de kaart, laat het even weten en ik kom proeven. Geweldig ingrediënt. Tot slot namen we koffie en cappuccino met wat lekkers erbij. Lekkere koffie met fijne zoetigheden. Ook hierop niets aan te merken. Wat dan wel? De rekening? Ook dat niet. Na een uur of drie en een avond met uitstekende verzorging kwam de gastheer aan met een rekening van iets meer dan 8 tientjes. Dat maakt Sparkling tot een restaurant om terug te komen. Natuurlijk, gastvrij zijn kan iedereen, goed koken is al een ander verhaal, maar de combinatie van die eigenschappen gekoppeld aan een vriendelijk tarief is awardwinning.

Afgelopen zondag trouwens weer een Utrechts etablissement bezocht: Goeie Louisa, oftewel: de brasserie van vijf-sterren hotel Karel V. Schitterende accommodatie. Daarover morgen, of overmorgen, meer. En voor sushi-liefhebbers: watch out. Sushi Wang komt ook nog aan de orde…



5 Comments


  1. de eerste alinea zegt me meer dan de rest van het verhaal. We zijn hem kwijt! 😉

  2. Je zou bijna op zoek gaan naar een huis in Utrecht; wat uitnodigend beschreven de charme van die stad!

  3. Klinkt goed. Nu in training voor meer aanzoekontwijkend gedrag!

  4. Jam, maak jij dat ook eens?

Leave a Reply